Een lach en een traan liggen soms heel dicht bij elkaar

Een lach en een traan liggen soms heel dicht bij elkaar

28 Jan 2016 - Chantal van Ophuizen

Onlangs kwam ik de volgende uitspraak tegen:

Het leven moet niet vliegen, maar fladderen.

Tja, zo is het wel. Soms vergeten we te genieten. We stappen ’s ochtends uit ons bed en springen op onze raket en sjezen door de dag. En wat slaan we over: genieten… Zo vliegen soms dagen voorbij en worden we geleefd door de waan van de dag. Als je dan ’s avonds de tv aan zet hoor je veelal ellende. Maar er zijn toch ook veel mooie dingen om ons heen laten we het daar nu eens over hebben. Positiviteitsnieuws. Volgens mij werkt dat veel beter.

Ik ben een grote voorstander van genieten. Genieten kan hem zitten in een leuk kaartje wat je van iemand krijgt of een lief berichtje. Of als ik wat strijd met mijn dochter van 8 heb gehad en ze daarna naar mij toe komt en zegt: “Sorry mama, dat ik net even niet zo aardig tegen je was.” Daar kan ik ook van genieten. Dan weet ik dat het goed is. Die dikke knuffel en kus maken dan alles weer goed. Wat een heerlijk momentje hebben we dan!

Soms lukt het mij ook niet om te genieten, dan ben ik druk en moet ik van alles van mezelf. Later betrap ik mezelf er dan op, dat ik vergeet te genieten. We willen ons leven toch niet laten lijden door “moetivatie”. Grappig woord wat ik laatst tegen kwam. Ik snap ook wel dat het een illusie is om de hele dag alleen maar te genieten. Maar door er bewust mee bezig te zijn, lukt het vaker om te genieten.

Ik vraag het mezelf dan ook wel eens af waar dat sterke “geniet” gevoel vandaan komt. Komt het vanuit mijn jeugd? Ik had namelijk als kind een grote angst om de volgende dag niet meer wakker te worden. Of komt het door de liefdevolle mensen die om je heen weg vallen. Sommige mensen hebben het geluk gehad om heel oud te worden, maar helaas ook mensen die veel te jong zijn weggevallen. Ik hoop dan maar dat ze alles uit het leven hebben gehaald wat erin zit. En uiteraard dat ze veel hebben mogen genieten van grote en kleine dingen.

Het zal vast niet allemaal onbekend in de oren klinken en zeker niet wanneer je van iemand afscheid moet nemen die je helemaal niet kwijt wil. Maar het overkomt ons allemaal. Sommige verhalen zijn nog te bevatten, maar sommige totaal niet.

Binnen het onderwijs gebeuren deze dingen ook. Maar daar gaan de verhalen vaak niet over. Een heel ander thema vinden Jan-Jaap, Frank en ik het. Toch zijn wij van mening dat deze ook gedeeld moeten worden. Wij hebben Simone Sweep bereid gevonden haar ontzettend heftige verhaal van vorig jaar te delen. Het plotseling overlijden van een groepsleerkracht, die Simone vervolgens als zeer jonge leerkracht mag vervangen. Maar wat is haar verhaal? Ze wil het heel graag delen. “We gaan er niets verdrietigs van maken, want we hebben er een mooi proces van gemaakt samen”, aldus Simone.
Dan de liedjesfabriek, die iedere dag weer bijzondere verhalen meemaken. Zij vertellen hun praktijkverhalen. Zieke kinderen een glimlach op hun gezicht geven door liedjes. Hoe mooi is dat! Achter die glimlach schuilt wel een traan, maar achter elke traan schuilt ook een lach.

Ben jij er ook (weer) bij op woensdag 24 februari in de DROOMvillaLUX? Je bent van harte welkom. We beginnen om 20:00 uur. Of je nu wel of niet komt, vergeet niet te genieten. Want het leven moet niet voorbij vliegen, maar fladderen…..

Aanmelden graag hier.

Neem direct contact op via 06-53759453

Twitter Facebook

LinkedIn Contact